آمار
| تعداد نشریات | 13 |
| تعداد شمارهها | 665 |
| تعداد مقالات | 6,953 |
| تعداد مشاهده مقاله | 10,245,037 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,459,659 |
اولین گزارش از جدایه Colletotrichum sansevieriae عامل پوسیدگی برگ سانسوریا و کنترل آن با اسانسهای گیاهی در استان گیلان | ||
| پژوهشهای تولید گیاهی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 دی 1404 | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22069/jopp.2026.24261.3307 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی رهاننده* 1؛ فرشته شیرزاد2؛ بهزاد کاویانی3؛ مهسا مشیدی4 | ||
| 1استادیار گروه گیاهپزشکی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گیاهپزشکی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران | ||
| 3استاد گروه باغبانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران | ||
| 4عضو نظام مهندسی کشاورزی استان گیلان | ||
| چکیده | ||
| مقدمه و هدف: گیاه سانسوریا (Sansevieria trifasciata) یکی از پرمصرفترین گیاهان زینتی در سراسر جهان است که به دلیل زیبایی برگها، مقاومت نسبی در شرایط مختلف محیطی و نقش آن در بهبود کیفیت هوای داخلی منازل و اماکن عمومی، از اهمیت اقتصادی و اکولوژیکی ویژهای برخوردار است. با این حال، در سالهای اخیر بیماریهای قارچی، به ویژه بیماری آنتراکنوز ، تهدیدی جدی برای تولید انبوه و تجاری این گیاه به شمار میرود. آنتراکنوز علاوه بر کاهش کیفیت و بازارپسندی گیاه، میتواند منجر به خسارات اقتصادی قابل توجهی برای تولیدکنندگان شود. وابستگی شدید به قارچکشهای شیمیایی برای مدیریت این بیماریها همواره با مشکلاتی مانند ظهور سویههای مقاوم قارچی، آلودگیهای زیستمحیطی، تهدید سلامت مصرفکنندگان و محدودیتهای قانونی در استفاده از ترکیبات سنتتیک همراه بوده است. بنابراین، شناسایی راهکارهای جایگزین و ایمن برای مدیریت بیماریهای گیاهی، به ویژه در بخش گیاهان زینتی که حساسیت بالایی به باقیمانده سموم دارند، ضروری است. هدف اصلی مطالعه حاضر، جداسازی و شناسایی عامل بیماریزای قارچی سانسوریا در استان گیلان و همچنین بررسی اثرات بازدارندگی و قارچکشی اسانسهای گیاهی منتخب به عنوان گزینهای طبیعی و پایدار برای کنترل این بیماری است. مواد و روشها: نمونههای برگ آلوده از گلخانههای استان گیلان جمعآوری شد. عامل بیماریزا بر اساس ویژگیهای ریختشناسی روی محیط کشت PDA و با توالییابی ناحیه ITS و تحلیل فیلوژنتیکی تأیید گردید. اثر ضد قارچی ۱۲ اسانس گیاهی با استفاده از دو روش دیسک کاغذی و اختلاط با محیط کشت در غلظتهای مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین، اثر پنج قارچکش شیمیایی رایج در غلظت ۲۰۰۰ پیپیام به عنوان شاهد مقایسه شد. شاخصهای مورد سنجش شامل میزان بازدارندگی از رشد میسلیومی، جوانهزنی کنیدیها و تعیین خاصیت قارچکشی و قارچایستایی بود. یافتهها: بر اساس نتایج، قارچ Colletotrichum spp. به عنوان عامل بیماری شناسایی شد و تحلیل مولکولی ناحیه ITS، گونه را بهطور قطعی بهعنوان C. sansevieriae تأیید کرد. در ارزیابیها، اسانسهای آویشن، علف لیمو، زنیان و کاکوتی بیشترین فعالیت بازدارندگی را نشان دادند، بهطوری که در روش اختلاط با محیط کشت، رشد قارچ را به طور کامل متوقف کردند. اسانس آویشن با ۸۸ درصد بازدارندگی از جوانهزنی کنیدیها، موثرترین تیمار بود. در میان قارچکشهای شیمیایی، تیوفانات متیل و اکسی کلرور مس بیشترین اثر بازدارندگی را داشتند، در حالی که رورال تیاس فاقد اثر معنادار بود. آزمون تعیین ماهیت اثر نشان داد که اسانسهای آویشن و علف لیمو دارای خاصیت قارچکشی بودند. نتیجهگیری: یافتهها به وضوح نشان میدهد که اسانسهای گیاهی، به ویژه آویشن و علف لیمو، پتانسیل بسیار بالایی برای مهار عامل بیماری آنتراکنوز سانسوریا دارند و کارایی آنها قابل مقایسه با قارچکشهای شیمیایی رایج است. این نتایج گامی مهم در راستای مدیریت تلفیقی بیماریها و توسعه راهکارهای پایدار و دوستدار محیط زیست برای محافظت از محصولات زینتی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازدارندگی رشد میسیلیوم؛ خاصیت قارچکشی؛ کنترل بیولوژیک؛ مدیریت تلفیقی بیماریها؛ Colletotrichum | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 45 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. طراحی و پیاده سازی از سیناوب