آمار
| تعداد نشریات | 14 |
| تعداد شماره‌ها | 690 |
| تعداد مقالات | 7,131 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,375,872 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,305,192 |
تأثیر گیاهان پوششی (شبدر ایرانی، ماشک معمولی و یولاف زراعی) و کود نیتروژن بر فرونشانی گل-جالیز (Orobanche cumana Wallr.) در مزرعه آفتاب‌گردان | ||
| پژوهش‌های تولید گیاهی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 22 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22069/jopp.2026.24772.3348 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی عزیزی مزراله؛ ایرج نصرتی* ؛ محسن سعیدی | ||
| گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران | ||
| چکیده | ||
| آفتاب‌گردان یک محصول مهم دانه روغنی و نیز آجیلی در چندین کشور جهان است. ازجمله عوامل جدی تهدیدکننده عملکرد و رشد آفتاب‌گردان، گیاه انگل ریشه گل‌جالیز است که اخیراً در شهرستان سنقر استان کرمانشاه خسارت سنگینی به آفتاب‌گردان وارد می‌کند. استفاده از گیاهان پوششی یکی از روش‌های بوم‌شناختی مدیریت علف‌های هرز است که تلفیق آن با کاربرد بهینه کودهای شیمیایی می‌تواند تأثیر آن را بهبود ببخشد؛ بنابراین این پژوهش در یک مزرعه آفتاب‌گردان به‌شدت آلوده به گل‌جالیز واقع در روستای قیاس آباد از توابع شهرستان سنقر در استان کرمانشاه در سال ۱۴۰۲ انجام شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح مختلف کود نیتروژن (صفر، ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد میزان توصیه‌شده بر اساس نتایج آزمایش خاک.) و کشت سه گونه گیاه پوششی شامل ماشک معمولی، شبدر ایرانی و یولاف زراعی به‌صورت خاک‌پوش زنده بین ردیف‌های کاشت آفتاب‌گردان بود. گیاهان پوششی در مرحله رشدی ۵ تا ۶برگی شده آفتاب‌گردان توسط کولتیواتور پنجه غازی به خاک برگردانده شدند. صفات مورد اندازه‌گیری شامل رشد و عملکرد آفتاب‌گردان نیز میزان آلودگی گل‌جالیز در کرت‌ها بود. با افزایش میزان کود نیتروژن در خاک درصد آلودگی بوته‌های آفتاب‌گردان به انگل گل‌جالیز کاهش یافت و کمترین میزان آلودگی در تیمارهای به دست آمد که ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن دریافت کرده بودند. در مجموع، استفاده از یولاف زراعی، شبدر ایرانی و ماشک معمولی در کاهش تعداد بوته گل‌جالیز و نیز افزایش درصد کنترل این گیاه انگلی در مقایسه با شاهد موفق بودند و حداکثر کنترل 17 درصدی گل‌جالیز با کشت یولاف زراعی و ماشک به دست آمد. کشت گیاه پوششی شبدر در تمام مقادیر کود نیتروژن همواره سبب افزایش ارتفاع، عملکرد دانه آفتاب‌گردان در مقایسه با ماشک و یولاف زراعی شد. بااین‌حال یولاف زراعی در افزایش زیست‌توده نبست به دو لگوم دیگر از برتری برخوردار بود. باتوجه‌به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان به این نتیجه‌گیری کلی رسید که با افزایش رشد آفتاب‌گردان (با کاربرد کود نیتروژن و گیاه پوششی) میزان آلودگی آن به‌وسیله گل‌جالیز کاهش می‌یابد که این امر تا حدودی به دلیل فراوانی منبع برای رشد بهینه گیاه میزبان و نیز ترشح کمتر مواد محرک جوانه‌زنی گل‌جالیز توسط آفتاب‌گردان مربوط می‌شود.لگوم دیگر از برتری برخوردار بود. باتوجه‌به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان به این نتیجه‌گیری کلی رسید که با افزایش رشد آفتاب‌گردان (با کاربرد کود نیتروژن و گیاه پوششی) میزان آلودگی آن به‌وسیله گل‌جالیز کاهش می‌یابد که این امر تا حدودی به دلیل فراوانی منبع لگوم دیگر از برتری برخوردار بود. باتوجه‌به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان به این نتیجه‌گیری کلی رسید که با افزایش رشد آفتاب‌گردان (با کاربرد کود نیتروژن و گیاه پوششی) میزان آلودگی آن به‌وسیله گل‌جالیز کاهش می‌یابد که این امر تا حدودی به دلیل فراوانی منبع | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| استریگولاکتون؛ خشکی؛ ریزوسفر؛ مدیریت بوم‌شناختی؛ آلودگی گل‌جالیز | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 0 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. طراحی و پیاده سازی از سیناوب